Dossiers moeten altijd een aantal jaren bewaard worden. Maar zodra er een jaar voorbij is, kan er weer een jaar opgeruimd worden. Ruimte scheppen in de ruimte waar ik mijn archief heb. Bij het zien van de namen op de dossiers komen oude herinneringen boven. Meestal moet ik even graven in mijn geheugen, maar bij sommige dossiers is de herinnering direct weer levend. Dan weet ik nog precies hoe het was. Dat zijn dossiers die ‘binnenkwamen’, dossiers met humor, of dossiers die je voorstellingsvermogen te boven gingen. Een greep uit het opgeruimde jaar:
Verdriet met Rotterdamse humor
Man na de scheiding: ‘Ze zei: je bennie meegegroeid. Dit is haar derde scheiding, nu weet ze toch wel hoe het werkt? Ze stapte in een auto bij een andere man. Ik durf te wedden dat ie met Kerst aan tafel zit.’
Erfenis
De man moest de nalatenschap van zijn vader afwikkelen. Vader had in zijn testament bepaald dat er een bedrag van 60.000 euro naar een goed doel zou gaan. Maar de man had het geld zelf opgemaakt en dacht ‘niemand die het merkt’. De vrouw wist dit niet. Toen de aap uit de mouw kwam, moest dit bedrag natuurlijk alsnog betaald worden, alleen hadden ze geen spaargeld. De woning moest verkocht worden en de overwaarde ging gedeeltelijk naar het goede doel. Fijn voor het goede doel, maar het huwelijk was niet meer te redden.
Verlies kind
Eén van de meest verdrietige gebeurtenissen in een mensenleven. Scheidingen waarbij mensen een kind of meerdere kinderen hebben verloren blijven je altijd bij.
Boos op mij
Ze hadden beiden recht op subsidie. Tenminste op basis van hun inkomen. Tijdens de mediation bleek dat ze aardig wat eigen vermogen hadden, waardoor het ‘resultaat uit de scheiding’ boven de toegestane grens lag. De subsidie zou dus worden ingetrokken. Of ik de bedragen in het convenant maar even wilde aanpassen of liever helemaal weglaten, zodat de subsidie in stand bleef. Dat heb ik dus niet gedaan. Dan maar boos.
Milligator
Hij werd tijdens een van de gesprekken meerdere keren gebeld door zijn vader die Alzheimer had (en honger). Na 3 keer wegklikken, nam hij toch maar de telefoon op. Zijn vader vroeg zich af waar het eten bleef. Ik hoorde hem zeggen: ‘Ik heb je toch gezegd dat ik bij de milligator zit!’
Bitterballen na afloop
Toen ik ze tijdens de tekenafspraak vroeg of ze nog iets tegen elkaar wilden zeggen om het traject goed af te sluiten zeiden ze dat dat niet nodig was. ‘Nee hoor, we gaan straks met de kinderen borrelen en bitterballen eten, want die vinden ze zo lekker!’ Dat is een prima afscheidsritueel.
Een architect als vader
Haar vader was architect. Ze trok een mooie parallel toen ik zei dat een goed opgesteld convenant tijd kost. Het is belangrijk om de wensen en afspraken goed te vertalen naar het papier, zodat mensen zich hierin herkennen. Standaard waar het kan, maatwerk waar het moet. Zij vergeleek mijn uitleg met het werk van haar vader. ‘Ik snap het wel, mijn vader moet wensen ook vertalen naar een duidelijke tekening, mensen denken soms dat dit vanzelf gaat. Maar ze zien alleen de uitkomst en niet het denkwerk dat eraan voorafgaat.’ En zo is het.
Ben of ken jij iemand die begeleiding bij een scheiding zoekt? Voor meer informatie of een kennismakingsgesprek: bel 06-5150 7539, mail naar info@circles-mediation.nl, of kijk op www.circles-mediation.nl.
